De herders lagen bij nacht in het veld.
plots stond een engel des heren voor hen. Zebedeus, de oudste herder schrok zich een hoedje.
"vrees niet, heden is uw redder geboren. gij zult een pasgeborene vinden liggend in een kribbe" zong de engel.

Zebedeus, kon er niet mee lachen. Hij zat midden in een hemels mooie droom waaruit hij nu bruusk werd gewekt.
"Denk je dat we voor zo'n kleine schreeuwer uit onze slaapzak komen. ik heb al duizenden lammeren zien geboren worden." antwoorde hij nors en draaide zich om in een poging terug in zijn droom te stappen.

"maar dit gaat om het Lam GODS" sprak de engel. Net toen hij versterking in wou roepen verscheen in een verblindend licht een hemelse heerschare.

Nu werd Zeb pas echt boos.

"wie gaat er op de kudde passen als wij met zijn allen op kraamvisite moeten? JULLIE? hoepel op, straks maak je de anderen nog wakker."

Verbijsterd over zoveel onverschilligheid klapwiekten de engelen huiswaarts door de heldere sterrennacht.

« »