Een enorme stofwolk verschijnt aan de horizon.
twee aan twee galloperen veertig paarden door de bergpas. op hun ruggen vervoeren ze ruige mannen met tulbanden. samen met zijn ezel verstopt Ali Baba zich in een nauwe rotsspleet.

auroritair steekt de roverhoofdman zijn kromzwaard in de lucht. Vlak voor de rotswand komt de meute tot stilstand. de hoofdman is in zichzelf gekeerd. het wordt muistil in de groep. je hoort zijn hersenen kraken. zweetdruppels parelen op het voorhoofd.

"ALLAH,ik ben het kwijt" vloekt hij wanhopig. de negendertig schurken staren hem vertwijfeld aan.
"het was iets met ZAAD" roept rover drieentwintig enthousiast.
"nee, met STRAAT" rochelt rover zes.

weldra rollen de boeven twistend over de rotsen.
maar welke spreuk de hoofdman ook probeert, de rotswand geeft geen krimp.
veertig gefrustreerde rovers druipen af dromend van goud en edelstenen.

« »