"Mijn lieve pinokkio sprookjesfiguren kunnen niet kiezen. hun verhaal staat in de sterren geschreven."

"weet je wat jij bent?" antwoordt pinokkio rustig "een vadsig bemoeiziek wijf."

de toverfee houdt nauwlettend zijn mahoniehouten neus in de gaten maar die geeft geen krimp.

"als je zo een vulgaire toon tegen mij aanslaat verander ik je niet. dan blijf je eeuwig een houten klaas."

"maar ik wil geen puistige puber worden. onbegrepen door de wereld om later dan toch te trouwen, kinderen te werpen en te scheiden. belastingsaangiften, pensioensparen, verloren gegane rekeninguittreksels...
het zal me allemaal worst wezen."

verbolgen zwaait de goede fee met haar toverstaf.
pinokkio barst in tranen uit en likt het zout van zijn vlezige wangen.

« »