De wolharige neushoorns grazen op de toendra. aan de horizon gromt een vulkaan. urk wandelt naar de rivier. Hij praat luidop met zichzelf. niet dat hij het leuk vindt maar er is niemand anders om mee te praten

enkele weken terug was hij euforisch. urk had genoeg van oerkreten. na jaren wroetten en schaven stond zijn uitvinding op punt. in de schaduw van zijn grot zat hij dagenlang te mijmeren over de onschatbare mogelijkheden van zijn ontdekking die de wereld voorgoed zou veranderen:
de taal!

maar hoe groot was zijn ontgoocheling, niemand van de stam was onder de indruk. Ze gebaarden waar hij was gebleven tijdens de mammoetjacht. Urk had het razend druk met het benoemen van alles wat op zijn pad kwam maar daar hadden de neanderthalers geen oren naar.

Droevig over zoveel onbegrip zit urk aan de oever.
De eenzaamheid is niet te harden. had hij maar het vuur uitgevonden dan zouden ze wel naar hem opkijken.

een vrouw wast haar haren in de rivier. ze kijkt hem met half geloken ogen aan en glimlacht betekenisvol.
"ach wat hebben al die volzinnen voor nut" denkt urk.
Hij recht zijn schouders en stapt wijdbeens op haar af.
"één gebaar zegt meer dan duizend woorden"

« »